SRPSKA KNJIŽEVNOST I NIČE - Ljilja Ilić

Knjiga Srpska književnost i Niče nije shvaćena kao iscrpna istorija interesa srpskog književnog mišljenja za Ničea, nego je to prevashodno pojmovni presek glavnijih tokova uticaja i susretanja s Ničeovom filozofijom u srpskoj književnosti do pedesetih godina dvadesetog veka. Kako su se ova susretanja događala osobito u područjima prevodne, esejističke, poetske, prozne, filozofske i onda bogoslovske književnosti, to onda i ova područja i sačinjavaju tematski osnov teorijske i metodološke koncepcije knjige.

Autor misaonom refleksijom filozofske obrazovanosti u uvodnom delu knjige postavlja osnov za kategorijalni sistem naučnog znanja o suštini odnosa srpske književnosti prema Ničeu, a onda izlaže glasnije škole mišljenja Ničea, prema čijim se dobnim mišljenjima i postavlja srpski književni intelekt u mišljenju Ničeove filozofije. Time je i postavljen osnov za misaoni pohod kroz srpsku samosvest u onim područjima u kojma je srpska književnost mislila Ničea.

U svom postignuću knjiga Srpska književnost i Niče predmetno je i metodološki temeljno i uverljivo promišljena, ona pojmovno obuhvata sve bitne književne rodove kojima je mislio Niče, kojima se misli Niče i kojima se ničovski misli, u tom je smislu, nadalje, knjiga sasvim izvorna i nestandardna u srpskoj nauci o književnosti i srpskoj filozofiji. Izvornim znanjem srpske književnosti i Ničeove filozofije proveden je vlastiti smisao za filozofsku refleksivnost, gde je onda i jezik Ljilje Ilić sasvim osoben, pesnički prodahnut, ponekad i fragmentaran, kao i Ničeov, filozofski i misaono prohodan i čitljiv.