ILIJA KOLARIĆ / Monografija

Biografija

Karijeru je otpočeo kao slikar u vojno-tehničkom institutu, a zatim je radio u ateljeima Petra Lubarde, Mila Milunovića, Đorđa Ilića i Antona Hutera, a potom kao slobodan umetnik. U mladosti je obučavan za pilota.[1] Održao je više desetina izložba po celoj bivšoj Jugoslaviji (Novi Sad, Beograd, Split, Dubrovnik, Zadar, Rijeka, itd.), te u brojnim drugim zemljama (Moskva, Pariz, Brisel, Beč, Varšava, Minhen, Filadelfija,...).[2] Preko pedeset godina je proveo u braku sa Ljubicom, koja ga je nadživela. U Mošorinu je ostavio sopstveni legat.[1]

O Kolariću i njegovoj supruzi su snimljena čak dva dokumentarna filma, a za njegovog života je 2001. godine objavljena i monografija o njegovom radu. Kolarić je upamćen kao veliki humanitarac i, u tom smislu, učesnik brojnih akcija. Preminuo je 2004. godine u Novom Sadu.NB
Rad
Jedan od Kolarićevih pejzaža, koji su mu bili omiljeni žanr

Na Kolarićevim slikama dominiraju pastoralni motivi i pokušaji da se na različite načine dočara uloga vazduha.[2][1] Njegovu glavnu inspiraciju predstavlja vojvođanski pejzaž, kome se vraćao tokom celog života. Od najranijeg detinjstva, a naročito tokom mladosti se interesovao za orijentalnu tematiku (Bagdadski lopov), a primarno za ćilime. [1] Tokom svoje pilotske karijere, Kolarić počinje da se bavi i temom vazduhoplovstva, koja će potom često zauzimati značajno mesto u njegovom stvaralaštvu (Ikar).[1]

U Kolarićevim radovima dominira sfumato tehnika, u čemu su ga kritičari često poredili sa flamanskim majstorima.[1]
Doprinos
Slikarev autoportret
Značajne slike i ciklusi

Bagdadski lopov
Ikar
Tišina
Ciklus Čovek i prostor
Ciklus Amazonke

Dokumentarni filmovi o Kolariću

Sve ljubavi Kolarića (1992)
Valcer u ramu (2001)