PESME POTONJEG VREMENA - Alek Vukadinović

Aleksandar Vukadinović Alek (Milanovac, Peć, 13. septembar 1938) je srpski pesnik.

Biografija
Detinjstvo je proveo u Andrijevici, jedno vreme živeo je u Peći, do preseljenja porodice u Beograd. Školovao se u Andrijevici, Peći i Beogradu, u kome živi od 1959. godine. Bio je predsednik Beogradske sekcije pisaca Udruženja književnika Srbije (1982—1984).

Pored poezije, piše lirsku prozu, članke i eseje o književnosti. Jedno vreme bio je urednik časopisa Udruženja književnika Srbije Relations. Na Trećem programu Radio Beograda komentarisao je pojave u kulturi i umetnosti (1972—1979). Držao je kurs kreativnog pisanja u Domu kulture Studentski grad u Beogradu.

Zastupljen je u brojnim antologijama srpske poezije u zemlji i svetu i u većini međunarodnih enciklopedija i leksikona. Prevođen na strane jezike. Član je Srpskog PEN kluba i Udruženja književnika Srbije.

U okviru manifestacije „Dučićevi dani“, 6. i 7. aprila 2013. u Trebinju održan je dvodnevni naučni skup o pesničkom delu Aleka Vukadinovića.[1]

Dela
Poezija
Prvi delirijum, 1965.
Kuća i gost, 1969.
Tragom plena i komentari, 1973.
Daleki ukućani, 1979.
Ukršteni znaci, 1988.
Ruža jezika, 1992.
Tamni tam i bele basme, 1995.
Božji geometar, 1999.
Pesnički atelje, 2005.
Pesnički atelje 2, 2017.
U vatri se Bog odmara, 2018.
Izabrane pesme
Ponoćna čarovanja, 1981.
Pesme potonjeg vremena, 1990.
Bajka, kućne slike, 1992.
Noćna trilogija (sabrane pesme iz zbirki: Ruža jezika, Tamni tamtam i bele basme i Božji geometar), 2002.
Pesme, SKZ, 2003.
Pesnički atelje, 2005.
Knjiga prstenova, 2007.