DVA VEKA RUSKE KNJIŽEVNOSTI - Božidar Begenešić

Od Kulikovske bitke do Ivana Groznog

Stara ruska književnost je nastala u okviru srednjovekovnog vizantijskog kulturnog kruga i zasnivala se na staroslovenskom jeziku. Uglavnom se bavila religijskim temama, pri čemu su žitija svetaca bila veoma popularan žanr. Stara ruska književnost se deli na Kijevski i Moskovski period. Kijevski period traje od 10. pa sve do polovine 13. veka, kada je Kijev bio jedan od najvažnijih središta srednjovekovne Evrope, a ujedno i središte ruskog, beloruskog i ukrajinskog kulturnog života. Iz tog perioda bitno je spomenuti dela: Slovo o zakonu i blagodati, mitropolita Ilariona Kijevskog, koje se danas smatra prvim delom ruske, beloruske i ukrajinske književnosti i Pesma o Igorovom pohodu (Сло́во о полку́ И́гореве), koji predstavlja jedan od najlepših i najznačajnijih srednjovekovnih epova i poetski rodoljubivi poziv na jedinstvo u borbi protiv Tatara.

Nakon okupacije Kijeva od strane Tatara 1240. godine, kulturni život se premešta u Moskvu, tako da moskovski period počinje u drugoj polovini 13. veka i traje sve do 17. veka. Svoju vlast Moskva je znatno ojačala i proširila do perioda kada je Ivan Grozni postao car. Svi Tatari su bili isterani i tadašnja ruska književnost se uglavnom bazirala na želji moskovskih vladara za moći. U prilog tome govore i dela u kojima su se slavile pobede Rusa nad Tatarima.