DOM ZA ZBRINJAVANJE IZBEGLIČKE DECE U MATARUŠKOJ BANJI 1942 - 1947 - Dr Milorad Đ. Panić 1942 - 1947

Tokom Drugog svetskog rata u okupiranu Srbiju su dolazili talasi izbeglica iz svih krajeva razorene Kraljevine Jugoslavije. Pristizanje velikog broja izbeglica nametnulo je nužnost njihovog organizovanog zbrinjavanja. U tu svrhu, 1941. godine je osnovan Komesarijata za izbeglice i preseljenike, pod čijim poroviteljstvom u Mataruškoj Banji 3. juna 1942. godine počinju sa radom Srpski izbeglički domovi za zbrinjavanje dece. Time je ovo popularno turističko mesto preobraženo u jedan od najznačajnijih i najaktivnijih humanitarnih centara u Srbiji. Od 1943. godine u sistem izbegličkih domova ulazi i Manastir Studenica, kao oporavilište za decu slabijeg zdravlja. Briga o deci bila je kompleksna i obuhvatala je smeštaj, ishranu, lečenje, školovanje, vaspitavanje dece i organizovanje njihovog slobodnog vremena. Gotovo sva deca su pristizala veoma bolesna, iscrpljena i izgladnela. Od početka juna 1942. godine do kraja novembra 1944. godine u Mataruškoj Banji utočište je pronašlo preko 3445 mališana, od kojih je 56, uprkos trudu lekara, podleglo posledicama bolesti.